Sunday - 17 June, 2018
Infinite Menus, Copyright 2006, OpenCube Inc. All Rights Reserved.
 
The Rainbow Party
» Introduction
» New Manifesto
» Old Manifesto
» Principles
» Founding Principles
» Organisation


Film Screening Debate


NEWSPAPER

Nova Zora


ZORA

Zora


NEWSLETTER

Newsletter of the Rainbow Party


Следете нè на:

Aκολουθήστε μας στο:

Follow us on:




ΕFA-Rainbow supports the right of the Catalan people to decide on their future and joins the EFA campaign "Catalonia decides"

Catalonia decides


MAKEDONSKI.ORG

makedonski.org


INTERNET RADIO

Radio Macedonian Culture


A selection of Macedonian blogs in Greece


Abecedar
Aegean Macedonian Culture
Antimakedonismos
Mladini-Makedonci


Anti-macedonian policy during the elections for the European Parliament against Rainbow by the Greek state and the Greek mass media


A scandal by the Parliamentary committee

Greek TV stations sabotage EFA-Raibow

Ultra-nationalists want "borders with Serbia"!

"Hellenic Post" sabbotages EFA-Rainbow Campaign

Typical example of censorship of Rainbow

Attack of the Greek Neo-nazi party




A Greek - Macedonian dictionary by Vasko Karatza printed with the support of EFA - Rainbow
 Greek   Macedonian


D. Lithoxoou

lithoksou.net/home.html
"Extracts of Letters"




Τι έλεγε κάποτε το ΚΚΕ για τους Μακεδόνες


Denying Ethnic Identity:
The Macedonians of Greece, by Human Rights Watch


Linguistics and politics II:
Macedonian Language


Greece's stance towards
its Macedonian minority
and the neighbouring
Republic of Macedonia.


Lawed Arguments
and Omitted Truths


R. Nikovski: Memorandum to the European Parliament
Facts behind the Greek politics towards Macedonia

English  Macedonian


"Proposed disciplinary measures to stamp out the Macedonian minority in Greece by the National Security Service"


Center Maurits Coppieters
European Free Alliance
Federal Union of European Nationalities
Greek Helsinki Monitor
Greek Anti–Nationalistic Movement
Macedonian Human Rights Movement International
Macedonian Human Rights of Australia
OMO Ilinden - PIRIN
MakNews.com
The European Union Agency for Fundamental Rights


Macedonian Forum for politics and history
 
Το Μακεδονικό και οι ατελέσφορες εθνικές κόκκινες γραμμές Του Βαγγέλη Μυτιληναίου

21 Φεβρουαρίου 2010

Greek Apartheid «Σκέψου πόσο κακό έχουν κάνει τα δόγματα στην πρόοδο της Ανθρωπότητας»
Παύλος Μπακογιάννης


Τα τελευταία χρόνια έρχεται όλο και περισσότερο στην επικαιρότητα, επειδή πρέπει να επιλυθεί άμεσα, το ζήτημα της ονομασίας της γειτονικής μας χώρας.

Οι αντιδράσεις των Ελλήνων την τελευταία εικοσαετία έχουν περάσει από σαράντα κύματα αναφορικά με το ζήτημα της ονομασίας. Άλλοτε γιατί επικρατούσε το συλλογικό συναίσθημα για την υπεράσπιση του ελληνικού εθνικού μύθου και άλλοτε έμπαινε λίγο νερό στο κρασί, όταν - σιωπηρά βέβαια - επικρατούσε ο πραγματισμός και η αμοιβαία ανάγκη για οικονομική κατά βάση συνεργασία.

Αλλά από πού ξεκινά και πού τελειώνει η υπεράσπιση ενός εθνικού μύθου; Από πού ξεκινά και που τελειώνει η υπεράσπιση των εθνικών δικαίων και των εθνικών παραδόσεων; Πού τελειώνει η υπεράσπιση του συλλογικού μας "εγώ" και από πού ξεκινά ο σεβασμός – εάν αυτός υπάρχει – στα πιστεύω, τις αντιλήψεις και την ταυτότητα εν τέλει της άλλης πλευράς; Υπερασπιζόμαστε τα ατομικά και συλλογικά δικαιώματα παντού και πάντα ή τα τελευταία αναστέλλονται για όσους δεν είναι «δικοί μας», δεν συμπαθούμε ή φοβόμαστε;

Τα τελευταία χρόνια ευτυχώς έχουν γίνει βήματα… Η παράνοια και η ανακρίβεια του ότι η Μακεδονία είναι μόνο το ομώνυμο γεωγραφικό διαμέρισμα της Ελλάδας και επίσημα, ευτυχώς, δεν υφίσταται πλέον. Ακόμη και ακραίοι εθνικιστές, όπως ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, σε κρίσεις μίσους μιλούν για κομμάτια της Μακεδονίας που πρέπει να τα «πάρουμε πίσω»… Απ' ό, τι ξέρω, ωστόσο, δεν ήταν ποτέ κομμάτια του ελληνικού κράτους, ώστε να χρειαστεί να επιστρέψουν…

Και αν είμαστε πάντοτε με το όπλο "παρά πόδα", προκειμένου να υπερασπιστούμε τα ιερά και τα όσια της φυλής, γιατί άραγε δεν έχει το δικαίωμα να πράξει το ίδιο ένας γειτονικός λαός ή ένα γειτονικό κράτος;

Και καλά, αν στην ηγεσία της γειτονικής μας χώρας είναι άνθρωποι με μισαλλόδοξες και εθνικιστικές αντιλήψεις, όπως τώρα – αποτέλεσμα βέβαια των αντιδράσεων απέναντι στη σκληρή ελληνική εθνικιστική γραμμή των αρχών της δεκαετίας του ’90 – που με κορώνες, Μεγαλέξανδρους και Βουκεφάλες πάνε να φτιάξουν ένα δικό τους εθνικισμό με την κακή ελληνική συνταγή του μεσοπολέμου και κανείς διεθνώς δεν τους παίρνει στα σοβαρά. Τι θα γίνει όμως, αν μια μέρα η γειτονική χώρα αναιρέσει αλυτρωτισμούς, τη Μεγάλη Μακεδονία, τους Μεγαλέξανδρους και άλλα συναφή ανιστόρητα;

Πώς μπορούμε, άραγε, τότε να αναγκάσουμε τη γειτονική χώρα να δεχθεί το πώς θα αποκαλείται; Μέχρι πότε θα παρακάμπτουμε, εν ονόματι του ζητήματος της ονομασίας της, την αναγνώριση της κυρίαρχης γλώσσας αλλά και της εθνικότητας των γειτόνων;

Κακά τα ψέματα… Το πρόβλημα το έχουμε οι Έλληνες και είναι κατά κάποιο τρόπο συλλογικά υπαρξιακό. Δεν είναι δυνατό να έχει διαμορφωθεί εδώ και μερικές εκατοντάδες χρόνια μια μακεδονική εθνική ταυτότητα στα Βαλκάνια και είτε να κάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε, είτε να ισχυριζόμαστε ότι τάχα δεν έχει δικαίωμα μια χώρα ή μια εθνοτική ομάδα να έχει το όνομα ενός αρχαίου ελληνικού Βασιλείου δυόμιση χιλιάδες χρόνια πριν.

Έχουμε γαλουχηθεί γενιές και γενιές Ελλήνων με την ιδέα ότι είμαστε ο περιούσιος λαός που φτιάχναμε Παρθενώνες, όταν οι άλλοι κρέμονταν από τα δέντρα, και φυσικά ότι ο Θεός του δίνει -σε αυτόν και μόνο- το Άγιο Φως στα Ιεροσόλυμα κάθε Μεγάλο Σάββατο, για να το μεταλαμπαδεύσει στους κοινούς θνητούς και ότι όλοι οφείλουν, όχι απλά να μας σέβονται, αλλά να συμφωνούν και να υποτάσσονται στη δική μας θέληση και μόνο, ειδάλλως θεωρούνται μισητοί εχθροί… Δεν είναι τυχαίο ότι το πιο προβεβλημένο πρόσωπο στους τηλεοπτικούς μας δέκτες είναι ο Ψωμιάδης και ο πλέον πολυδιαβασμένος συγγραφέας ο Λιακόπουλος…

Η Αλήθεια όμως, αν κάποια στιγμή πάψουμε να παίζουμε τις "κουμπάρες", πονάει…

Επειδή έπρεπε να γίνουμε «σωστά ελληνόπουλα», ποτέ δε μάθαμε ότι η Βαλκανική και η Εγγύς Ανατολή αποτέλεσαν για πολλές εκατοντάδες χρόνια χωνευτήρι λαών, φυλών, εθνικοτήτων και θρησκειών, μια και ήταν σχεδόν πάντα επαρχίες μεγάλων αυτοκρατοριών. Ποτέ δε μάθαμε ότι έρχονταν συνεχώς και νέοι πληθυσμοί, νέες κουλτούρες, νέες ιδέες και ανακατεύονταν με αυτά που έβρισκαν και δημιουργούσαν νέα δεδομένα. Δε μάθαμε – παρά μόνο εξ’ απαλών ονύχων, μυρωδιά οράματος του Ρήγα Βελεστινλή - ότι η Βαλκανική μέχρι και τα τέλη του 19ου αι. αποτελούσε ένα πολύ πλούσιο εθνοφυλετικό μωσαϊκό και ουδέποτε ήταν ένας μπακλαβάς που τα κομμάτια του θα ήταν προκαταβολικά χωρισμένα, για να τα λάβουν τα νεαρά τότε εθνικά κράτη, χωρίς καμιά διαφορετικότητα σε σχέση με τη «νέα Μητέρα Πατρίδα»… Σε ό,τι αφορά την περιοχή της Μακεδονίας, τα ελληνόπουλα δε μάθαμε ποτέ ότι στις αρχές του αιώνα, εκτός από τις ομάδες που είχαν υπό τον έλεγχό τους οι Έλληνες αξιωματικοί και οι Βούλγαροι κομιτατζήδες, υπήρχαν μεγάλες ομάδες πληθυσμού που επιζητούσαν μετά τη διαφαινόμενη κατάρρευση της Οθωμανικής κυριαρχίας να υπάρχει ένα ανεξάρτητο μακεδονικό κράτος. Δε μάθαμε ποτέ – παρά μόνο από προφορική παράδοση – ότι η Θεσσαλονίκη και οι υπόλοιπες περιοχές που απελευθερώθηκαν το 1912-13 δεν είχαν συχνά πλειοψηφούντα ελληνικό πληθυσμό, ενώ τα ποιοτικά στοιχεία της πρώτης απογραφής του ελληνικού κράτους το 1920 παρέμειναν επτασφράγιστο μυστικό. Κρύβουμε ότι με τις διάφορες ανταλλαγές πληθυσμών στις Βαλκανικές χώρες αλλά και με τις πολιτικές βίαιης αφομοίωσης κατά το μεσοπόλεμο έπαψαν να εκφράζονται οι διαφορετικότητες που συνυπήρχαν επί αιώνες στα Βαλκάνια, κρύβουμε ότι το 1949 η πλειοψηφία των μαχητών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας δήλωναν Μακεδόνες το γένος μιλώντας μια άλλη γλώσσα, ενώ ακόμη και σήμερα δεν τους επιτρέπουμε να γίνουν και πάλι Έλληνες Πολίτες, αλλά έχουμε αποκαταστήσει τους Έλληνες πολιτικούς πρόσφυγες κοντά τριάντα χρόνια τώρα. Κρύβουμε ακόμη ότι από το τέλος της δεκαετίας του ’40 η Πατρίδα μας συνόρευε με το κράτος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, το οποίο συμμετείχε στην ομόσπονδη Γιουγκοσλαβία, χωρίς να ενοχλούμαστε ή να αντιδρούμε, ενώ μέχρι τη δεκαετία του ‘80 -παραδεχόμενοι σιωπηρά ότι η Μακεδονία δεν είναι στο σύνολό της ελληνική επικράτεια- είχαμε Υπουργείο Βορείου Ελλάδος και όχι Υπουργείο Μακεδονίας – Θράκης.

Όλα αυτά δεν τιμούν μια χώρα, ούτε το διεθνές της κύρος. Σπαταλούν άσκοπα σπουδαίο διπλωματικό κεφάλαιο, που θα μπορούσε να αξιοποιείται για την περαιτέρω συνεργασία με τους γείτονες μας και τους εταίρους μας στα διάφορα διεθνή φορά και οργανισμούς, καθώς και για το ζήτημα της πράσινης διπλωματίας και της κλιματικής αλλαγής…

Φυσικά και δεν μπορεί κανείς να αμφισβητεί το δικαίωμα εκατομμυρίων Ελλήνων Μακεδόνων να έχουν τις δικές τους παραδόσεις και τη δική τους ταυτότητα. Δεν είναι δυνατόν, όμως, να απαιτεί κανείς να μονοπωλεί τη «Μακεδονικότητα» και να στερεί το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού από ανθρώπους που αυτοχαρακτηρίζονται ως Μακεδόνες, για να υποδηλώσουν την εθνικότητά τους τόσο στη γειτονική χώρα όσο και στην πατρίδα μας. Φυσικά και τα κυριαρχικά δικαιώματα της οποιασδήποτε χώρας πρέπει να είναι σεβαστά και απαραβίαστα και όχι να επιχειρείται αλλαγή ή αλλοίωσή τους, επιθυμία που έχει εκφράσει κατά καιρούς ο ανεκδιήγητος κύριος Αντώνης Σαμαράς - που τώρα έχει και πάλι αρχηγικές φιλοδοξίες - ελπίζοντας, και μάλιστα δημοσίως, ότι γρήγορα θα πάψει να έχει συνοχή το γειτονικό κράτος, ώστε να μπορούμε να μονοπωλούμε τη Μακεδονία ως μία, ελληνική και με ενδεχόμενη υπέρ ημών αλλαγή συνόρων.

Ας καταλάβουμε επιτέλους ότι δεν είμαστε μόνοι μας… Όταν το καταλάβουμε, θα είναι πρώτα καλύτερο για μας και έπειτα και για τους γείτονες μας. Για την ώρα επιδεικνύουμε σκληρή γραμμή για εσωτερική κατανάλωση, για να μη θυμώνει ο κ. Καρατζαφέρης και να κρατιέται ψηλά η ματαιοδοξία μας. Η πίεση θα είναι φυσικά ολοένα και μεγαλύτερη στους διεθνείς οργανισμούς, διότι εκεί δεν υπάρχει το πολιτικό κόστος και η πολιτική σπέκουλα.

Από τη συνεργασία, την αλληλοεκτίμηση, τον αλληλοσεβασμό και την αμοιβαία ειλικρίνεια δεν έχασε ποτέ κανείς. Δεν θα χάσουμε ούτε εμείς φυσικά, αν καταλάβουμε ότι δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε, ούτε θα χάσουμε επίσης, εάν συνυπάρξουμε σ’ αυτόν το δύσκολο κόσμο, που διαρκώς αλλάζει σε όλους τους τομείς με τη γειτονική μας χώρα, τη Δημοκρατία της Μακεδονίας.

Βαγγέλης Μυτιληναίος

http://ecclesiademo.blogspot.com

--
Αντιεθνικιστική Κίνηση

Back to previous page Back to top
EFA-Rainbow Archives


Γιατί να ψηφίσω
την ΕΕΣ-Ουράνιο Τόξο

Click here
to read the Abecedar!

Promotion of the
Macedonian Language
Primer at the OSCE HDIM

English Greek Macedonian

Greek irredentism and expansionism officially sanctioned by the Greek Parliament
English Greek Macedonian

Letter to Carla del Ponte,
Chief Prosecutor for the UN International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia

English Greek Macedonian

The Yugoslavian Crisis
English Greek Macedonian

Document of the Ministry
of Foreign Affairs

Related to the article - The obvious linguistic particularity - Eletherotypia, 18/11/2006

English   Greek

The ten Greek myths
on the “Macedonian issue”

By IOS team – Eletherotypia, 23/10/2005

Who says there are no
minority languages in Greece?

The "secret" census
in north Greece, in 1920

Map showing the Cultures and Languages in the E.U.

Council of Europe
Framework convention for the Protection of national minorities


English

Greek

Macedonian

Συνέντευξη: Ευάγγελος Κωφός, Έλληνας ιστορικός
Δημοκρατία της Μακεδονίας - Σκόπια είναι όνομα που εκφράζει την ταυτότητά σας

Greek   Macedonian

Ο Παύλος Φιλίποβ Βοσκόπουλος απαντά στον Ευάγγελο Κωφό.
«Το Μακεδονικό ζήτημα είναι η αχίλλειος πτέρνα του ελληνικού μύθου».

Greek   Macedonian
HomeAbout UsNewsReportsMediaLinksContact
© 1997-2015 EFA-Rainbow, All Rights Reserved.
This website is hosted and developed by:
TJ-Hosting