Δελτίο Τύπου

Φλώρινα / Lerin 23.10.07

read this page in Macedonian | read this page in English

Bitola ή Μοναστήρι;…Φλώρινα ή Lerin; …Instabul ή Κωνσταντινούπολη;

Πριν από λίγες ημέρες συνέβη ένα απίστευτο περιστατικό στο συνοριακό σταθμό Νίκης / Negochani Φλώρινας / Lerin, στα σύνορα της Ελλάδος με τη Δημοκρατία της Μακεδονίας.

Συγκεκριμένα, Αυστραλός πολίτης θέλησε επισκεφθεί την Ελλάδα. Όταν έφτασε λοιπόν στα ελληνικά σύνορα οι αστυνομικοί που είχαν βάρδια τον ρώτησαν που πάει. Ο Αυστραλός τους απάντησε Λέριν (το όνομα της Φλώρινας στα μακεδονικά), τον ξαναρωτούν με «άγριο» ύφος που πάει τους επαναλαμβάνει …Λέριν … αυθόρμητα.

Μετά τη δεύτερη απάντηση τον καλούν για έλεγχο εντός του σταθμού, εκνευρισμένοι και με «αγριότερες» διαθέσεις. Εκεί αρχίζει κανονικότατη ανάκριση και σωματικός έλεγχος. Ο νεαρός τρομοκρατημένος ζητάει να τηλεφωνήσει και ειδοποιεί το προξενικό γραφείο της Αυστραλίας στα Σκόπια. Σε δύο ώρες καταφθάνει ο Πρόξενος στα σύνορα και αρχίζει το «πανηγύρι». Ως δια μαγείας οι αστυνομικοί μεταμορφώνονται σε «αγγέλους»…τα «please» τα «thank you»…και τα «no problem» … δίνουν και παίρνουν από τους αστυνομικούς και τους διευθυντές. Τελικά μετά τη παρέμβαση του Προξένου «απελευθερώνεται» ο νεαρός ο οποίος απογοητευμένος γυρίζει πίσω μη θέλοντας να επισκεφθεί την Ελλάδα.

Ανάλογα περιστατικά έχουν επαναληφθεί και με πολίτες της Δημοκρατίας της Μακεδονίας όταν θέλησαν να επισκεφθούν τη χώρα μας και «τόλμησαν» να αναφέρουν το τοπωνύμιο στη μακεδονική γλώσσα. Μάλιστα σε άτομα με νόμιμη βίζα δεν τους επιτράπηκε η είσοδος στην Ελλάδα και τους ακύρωσαν και τη βίζα, ώστε να υποστούν τη χρονοβόρα αλλά και ακριβή (1/5 περίπου του μέσου μισθού τους) διαδικασία επαναχορήγησής της.

Βέβαια, πολλοί Έλληνες πολίτες όταν επισκέπτονται τα Bitola, (Μπίτολα είναι πόλη στη Δημοκρατία της Μακεδονίας κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα), χρησιμοποιούν το όνομα Μοναστήρι (το όνομα της πόλης στα ελληνικά), και κανένας δεν τους δημιουργεί πρόβλημα. Μάλιστα, οι φίλοι γείτονες στην είσοδο του ελληνικού Προξενείου στα Μπίτολα έχουν τοποθετήσει και πινακίδα με το όνομα Μοναστήρι, χωρίς να υπάρχει πρόβλημα. Υποθέτουμε ότι όταν Έλληνες ταξιδιώτες επισκέπτονται την Istanbul / Κωνσταντινούπολη δεν τους γυρίζουν πίσω οι Τούρκοι στα σύνορα, ούτε τους κάνουν σωματικό έλεγχο, ούτε τους ασκούν ψυχολογική βία αν πουν ότι πάνε αντί για Istanbul, Κωνσταντινούπολη.

Πότε επιτέλους θα καταλάβουμε ότι τα τοπωνύμια, η γλωσσική διαφορετικότητα, η πολιτιστική πολυμορφία είναι πλούτος για ένα τόπο, για μια χώρα; Στις προηγμένες και δημοκρατικές χώρες όπου υπάρχει ανάλογη πραγματικότητα, οι αρχές όχι μόνο δεν απαγορεύουν τη χρήση τους, όχι μόνο δεν κάνουν «γυμνάσια» σε ξένους επισκέπτες που χρησιμοποιούν τα τοπωνύμια της περιοχής, σε όποια γλώσσα θέλουν, αλλά θεσμοθετούν τη χρήση διπλών ή και τριπλών τοπωνυμίων ως ελάχιστο δείγμα σεβασμού του πολιτισμού των ανθρώπων και της ταυτότητας του τόπου.

Στην Ελλάδα είμαστε ακόμη μακριά…πολύ μακριά…δυστυχώς…

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Document of the Ministry of Foreign Affairs
Related to the article - The obvious linguistic particularity (Eletherotypia, 18/11/06)